Scheefwonen (update)

Door rrikkert op woensdag 18 november 2015 15:30 - Reacties (28)
Categorie: Overig, Views: 8.068

Opzoek naar een huis... een punt in je leven waar de meesten van ons ooit zullen belanden. Zo ook ik, (toen) 22-jarige, net begonnen op de arbeidsmarkt. In een relatie en dus van plan om samen te gaan wonen.

We waren opzoek naar een leuk huisje/appartementje, welke wij op huurbasis wilden betrekken. Van plan om daar een jaartje of twee te blijven plakken om daarna een huis te kopen.

Eerst maar is de mogelijkheden onderzoeken. Gezamenlijk verzonnen inkomen (bruto) ongeveer: 3000 euro. Sociale huurwoning valt dus af. Want het gezamenlijke inkomen mag op jaarbasis niet hoger zijn dan ¤35.000. Met onze 36.000 euro komen we daar net boven. Helaas pindakaas zou je zeggen, maar gelukkig is er nog de vrije sector. Oké, www.funda.nl, huren, in Lelystad, prijs tot 900 euro kale huur, toon resultaten *klik*.

En dan, leuk huisje gevonden, huurprijs 800 euro per maand (voor minder dan 800 euro per maand hebben ze alleen garageboxen). Voorwaarden: bruto inkomen moet minstens 4x de huurprijs zijn (3200 euro dus). Verder kijken dan maar... ander huisje zelfde verhaal... volgende huis... zelfde verhaal.

Hmmm, er zit dus een gat tussen huren in de sociale sector en huren in de vrije sector. Dus, vroegen wij ons af, hoe komen we nu aan een huis. Na wat dieper onderzoek blijkt het gat (voor mij en mijn vriendin) zelfs nog groter dan gedacht. Want wat is nou het geval? De woningbouwvereniging voor sociale huurwoningen kijkt naar de loonstroken inclusief overwerken (dus komt het inkomen op 3000 euro p/m) en in de vrije sector wordt alleen naar de vaste uren gekeken. Daar mijn vrienden 2 vaste dagen heeft maar altijd 2 dagen extra werkt zitten we op deze manier altijd boven het maximale inkomen voor een sociale huurwoning maar onder het minimum inkomen voor een huurwoning in de vrije sector.

Afijn, problemen zijn er om opgelost te worden dus keken wij naar mogelijkheden om toch samen te wonen, en die was er. Welgeteld één mogelijkheid is er om toch samen te wonen, tenminste, in de praktijk dan. Als we nou niet samen reageren op een sociale huurwoning maar alleen ik (de grootste kostwinner en degene die het langste ingeschreven staat bij de woningbouw) dan heb ik wel recht op een woning, en komt mijn vriendin gewoon bij mij wonen. Op papier woont ze dan bij haar ouders, maar in de praktijk wonen we samen. Omdat we samen teveel verdienen: scheefwonen dus.

Nu wonen we ondertussen alweer 5 maanden samen en gaan we binnenkort naar de gemeente om haar bij mij in te schrijven zodat we ook op papier samenwonen.

Ik zit echter nog steeds met de vraag in mijn hoofd: waarom zit er een gat tussen de sociale huurwoning sector en de vrije sector. Dat lijkt me niet de bedoeling? Ook als je salaris elk jaar mee stijgt met de economie kan het jaren duren voordat je het gat kan overbruggen. Aangezien ik vind dat iedereen recht heeft op een woning vind ik het vervelend dit te moeten constateren. Is het niet de taak van de overheid om iedereen van een woning te kunnen voorzien?

Natuurlijk kan je zeggen: er zijn woningen beschikbaar, maar jij wil per se samenwonen. En je kan ook zeggen: waarom koop je geen woning? In theorie heeft de overheid dus zeker zijn taak volbracht, helaas werkt het in de praktijk, net als in veel andere gevallen, anders.

Hoe gaat het bij jullie met wonen? Zijn er anderen die dit ook ervaren hebben?

Voor mij (en mijn vriendin) heeft het in ieder geval een hoop frustratie opgeleverd in de zoektocht naar een woning, en nu we er wonen zijn we niet altijd op ons gemak. Als de woningbouw langskomt om een reparatie uit te voeren is het overduidelijk dat de woning meerdere personen huisvest. Gelukkig kan het Jan de Klusjesman weinig schelen want we hebben er nog geen problemen mee gehad maar dat had ook anders kunnen lopen!

Een passend einde voor deze blog heb ik niet, laten we het maar houden op: en ze woonden nog lang en gelukkig:)

Update:
Zoals in de reacties te lezen valt ben ik lang niet de enige die in een 'gat' zit tussen de sociale sector en de vrije sector. Sommigen zeggen ook geen kant op te kunnen als ze uit de sociale sector willen komen omdat de vrije sector belachelijke voorwaarden stelt en de banken niet mee willen werken voor een koopwoning. Op deze manier wordt de doorstroom niet bevorderd.

Eppo heeft nog een paar goede tips voor huurders:
1. De woningbouwvereniging kijkt bij je inkomen naar het inkomen dat je hebt opgegeven bij de belastingdienst. Gezien die niet zo snel zijn, zit je ongeveer met gegevens van 1 tot 2 jaar geleden. Als je daar minder verdiende dan nu, dan moet je gewoon die gegevens gebruiken.
2. Een woningbouwvereniging maakt zich echt niet druk over wie er precies woont, zolang de huurder er maar woont. Er zijn genoeg mensen die wel samenwonen, maar het contract nooit hebben aangepast. Het wordt pas lastig als de huurder overlijd of verhuist, terwijl de mede inwoner er nog wil blijven wonen. Die heeft geen overeenkomst en heeft nergens recht op.
3. De belastingdienst kijkt wel wie er woont op 1 adres als je gebruik maakt van (huur)subsidie. Elke subsidie die je hebt, die gebaseerd is op een inkomen van een huishouden, geeft je een risico. Zolang je die subsidie niet afneemt, dan maakt niemand zich er druk over wie er in een huis woont.
4. Schrijf je vriendin pas 2 januari in. Op 1 januari wordt er bepaald wie er op een adres woont en hoeveel je moet gaan betalen aan gemeente belasting (vaak een verschil tussen 1 persoonshuishouden en een meerpersoonshuishouden), maar ook hoeveel je gezamenlijke inkomen is. Hierop wordt gebaseerd hoeveel je huur wordt verhoogd. Zeker met twee inkomsten zit je al snel boven de inkomensgrens en gaat je verhoging maximaal omhoog.


Hopelijk kunnen jullie hier ook wat mee! Ik in ieder geval wel, want ik ga zeker wachten tot januari om mijn vriendin bij mij in te schrijven.